මේ කියන්න යන්නේ අපූරු කථාවක්. ඒ ආයුර්වේද වෛද්‍ය ක්‍රමයේ ඉතිහාසය ගැන. අදටත් බොහෝ දෙනා මොදන්නා ඉතිහාසයක් මේක. මේ ඒ ඉතිහස කථාවයි.
කාලය අදින් අවුරුදු 6000 වැඩියි. ඒ කාලයේ භාරතයේ හිමාලය අදට වඩා බලගතුයි. ප්‍රසිද්ධයි. ඒකට හේතුව උනේ ධාන්‍ය වඩපු සෘෂිවරුන් සිටීම. ඒ අයට තිබුනේ මහා බලයක්. ඒ බලය ලැබුනේ තුන්කල් දක්නා නුවන ලැබීමෙන්. මේ නුවනට කොටස් තුනයි. ඒ අතීත, වර්ථමාන, අනාගත කොටස් තුනයි. ධාන්‍ය වඩලා, තුන්කල් නුවන  ලැබුවෙකුට පුලුවන් මේ ලෝකයේ අතීතය, වර්ථමානය, අනාගතය ගැන කියන්න. එතකොට ඒ ලෝකේ ගහ කොල, සතා සිව්පවා, මිනිසුන් ගැන කියන්න පුලුවන්.
මේ පින්වත් ධාන්‍යලාභීන් සෘෂිවරුන් නුවනුන් දැකපු දෙයක් උනේ මිනිසුන් ලෙසඩ රෝගවලට හසු වීම, එ හේතුවෙන් මිය යෑම කියන කාරනා දෙක. එහෙම උනේ ඒ කාලය වන කොට පැහැදිලි නිශ්චිත ප්‍රථිකාර ක්‍රමයක් තිබුනේ නැති නිසා. මේ සෘෂිවරුන්ට මේ ගැන ඇති උනේ මහා කම්පාවක්. මහා දුකක්. එතැනදී මේ පින්වත් ධාන්‍යලාභී සෘෂිවරුන්ට වැටහුනා මේකට යම් විසදුමක් ඔනේ කියලා. එතැනදී සාකච්චාවක් ඇති උනා. ඒකේ අවසාන තීරනය උනේ ශක්‍ර දේවේද්‍රයා හමුවී විසදුමක් ඉල්ලා සිටීම. එතැනදී කිහිප දෙනෙක් ශක්‍රදේවේන්ද්‍රයා හමුවන්න තීරනය කලා.
මේ කන්ඩායමේ නායකත්වය දැරුවේ පින්වත් භාරද්වාජ සෘෂිවරයා. පින්වත් පිරිස ගිහින් ශක්‍රයා හමු උනා. කාරනය සැලකලා. පිලියමක් ඉල්ලා සිටියා. මේ කථාවට ඇහුම් කන් දීගෙන හිටපු ශක්‍රදේවේන්ද්‍රයා තමන්ගේ නුවනින් මේ ගැන සොයා බැලුවා. එතැනදී තමයි මේ අපූරු දේ සිදු උනේ.
ශක්‍රදේවේන්ද්‍රයා ඒ වෙන කොට එක් විශේෂ ශිල්ප ශාස්ත්‍රයක් හදාරලයි තිබුනේ. ඒ යම් දෙයක් හේතුවෙන් ඇති වෙන හානිය අවම කරලා දීර්ඝ කලයක් ජීවිතය පවත්වාගෙන යෑමේ විෂය ක්‍රමය හෙවත් විද්‍යාව. මේ ක්‍රමයට කියපු අනික් නම තමයි ආයුබල වැඩීම . තමන් ප්‍රගුන  කරපු මේ විෂය තුලින් මේ මිනිසුන්ට පිහිටක් වෙන්න පුලුවන් කියලා ශක්‍රයට තේරුම් ගියා. ඊලගට කලේ තමන්ගේ විද්‍යව භාරද්වාජ සෘෂිවරයා ඇතුලු පිරිසට ඉගැන්වීම.
මේ පිරිස අතර හිටියා අතිශය බුද්ධිමතෙක්. එ සෘෂි පුනර්වසු මේ ඉගන ගත්තු විද්‍යාව අග්නිවේෂ , භේල, ජතුකර්ම, පරාශර , භාරීත කෂාරපානී යන ගෝලයන්ට ඉගැන්නුවා. මේ සෘෂිවරුන් අතර හිටියා තවත් දක්ෂයෙක්. ඒ සෘෂි අග්නිවේෂ. මේ පින්වත් සෘෂි ලිව්වා අග්නිවේෂ සංහිතාව . මේක තියෙන්නේ යම් දෙයක් නොවැලදීමත්, වැලඳුනු යම් දෙය ඉවත් කිරීම යන ක්‍රමය. මේ යම් දෙය තමයි ලෙඩ රෝග.   ඒ තමයි ලෙඩ රෝග ගැන ලියවුනු මුල්ම සටහන් ගොන්න. මුල්ම ගෝල වෛද්‍යවරුන්. පස්සේ කාලෙක මේ සටහන් ගොන්න චරක සෘෂි නැවත වරක් සකස් කලා. ඒ කෙන් ඇති උනා ග්‍රන්තයක්. ඒ කට නම් දැම්මේ “චරක සංහිතාව” කියලා. මේන්න මේ චරක සංහිතාව හෙවත් ආයුබල ලැබීම , ආයු බල බෝහෝ සෙයින් ලැබීම කියන විද්‍යාව ග්‍රන්තය  තමයි පින්වත් භාරද්වාජ සෘෂිවරයා ඇතුලු සෘෂිවරුන්ට සක්‍රදේවේන්ද්‍රයා ඉ ගැන්වූ වේදකම නැත්නම් වෛද්‍ය සාශ්ත්‍රය. ඒකට කියපු නම තමයි “ආයුර්වේද වෛද්‍ය විද්‍යාව” කියලා කියන්නේ. මේකථාවෙන් කිය වෙන්නේ ආයුර්වේදයේ නිර්මාතෲ නැත්නම් පියා වෙන්නේ සක්‍රදේවේන්ද්‍රයා කියන එකයි. ආයුර්වේදයේ ඉපදුනු කථාව ඔන්න ඔකයි.

Dr. MMM Irshad