බලන්න කියවා මෙන්න මේ ශ්ලෝකය. “ආහාර සම්බවං වාස්තු, රෝගශ්වාහාරා සම්භවං”. මේකෙන් කියන්නේ අද වැඩි දෙනා කරන නරක, අහිතකර පුරුද්දක් ගැන. එනම් වැඩියෙන් ආහාර ගැනීම, අඩුවෙන් ආහාර ගැනීම හා වැරදි ලෙස ආහාර ගැනීම යන කාරණා තුන ගැන.
ජාති, ආගම්, කුලභේද, වංශ පැත්තකට දාලා බැලුවහම අපි ඔක්කොම මිනිස්සු. ඒ අර්ථයෙන් මම කියන්න කැමතියි ශ්‍රීලංකාවේ ජීවත්වෙන මාගේ සියලු නෑයින්ට ඉස්සරලම වැරදි ආහාර රටාවට ආහාර ගැනීමෙන් වලකින්න. දවසකට වතුර ලීටර හයක් බීමෙන් සෞඛ්‍ය පුරුද්ද ඒ විදිහටම කරන්න බැරි උනත් පුලුවන් තරම් පිරිසිදු ඇල් වතුර බොන්න. ඒ තමයි ආයුර්වෙද වෛද්‍ය ක්‍රමය, එහෙමත් නැතිනම් ස්වභාධහමේ වෛද්‍ය නියමය. යම් කෙනෙකු මේ දේ කරනවා නම්, ඒ අය පිලි පඳින්නේ ආයුර්වේදයේ පියා, නිර්මාතෲ ශංක්‍ර දේවෙන්ද්‍රයාගේ ඖෂධ ගුනය.
ශංක්‍ර දේවෙන්ද්‍රයා ආයුර්වේද වෛද්‍ය ක්‍රමය බිහිකලේ “ස්වස්ථයා” අරමුනු කරගෙන මේ ස්වස්ථයා කියලා ශංක්‍ර දේවේන්ද්‍රයා හැදින්නුවේ සමතුලිතව පවතින දෝෂ, දාතු, අග්නිය, මල ක්‍රියා කියන පසිදුරන් හා ආත්මය සහිත පුද්ගලයෙකුට. මෙතැනදී පුද්ගලයෙකුගේ ශරීරය, ශරිර ක්‍රියාකාරකම් කියන කොටස් දෙක හැදිලා තියෙන්නේ වාත්, පිත, සෙම කියන ත්‍රිදෝෂ මුල් කරගෙන කියලයි. ශක්‍ර දේවේන්ද්‍රයා දක්වලා තියෙන්නේ. මේ දෝෂ දාතු හතකට මෙතැනදී බෙදලා තියෙනවා. ඒ මේ විදිහට.
රස, රක්ත, මාංස, මේදස්, අස්ථි මජ්ජා, ශුක්‍ර ඒ හතයි. මේ හත එකක් පසු පස එකක් විදිහට එහෙමත් නැතිනම් අනුපිලිවෙළටයි ක්‍රියාත්මක වෙන්නේ. තවත් කිව්වොත් ආහාර වලින් රසයත්, රසයෙන් රක්තයත්, රක්තයෙන් මාංසත් ලබමින් . මේ විදිහට අනුපිලිවලට එනම් රසයේ ඉදන් ශුක්‍රය දක්වා ධාතු හත ක්‍රියා කරනව, එනම් ඒ උරුමය හිමිඅය කවුරු උනත් නිරෝගී කියලයි මේ ලෝකෙට ආයුර්වේදය බිහිකරපු ශක්‍ර දේවේන්ද්‍රයා කියලා තියෙන්නේ.
දක්ෂ පලපුරුදු වෙදැදුරුකුට නාඩි අල්ලපු ගමන් තියෙන ලෙඩ රෝග මොනවද කියලා දැන ගන්න පුලුවන්. මේ නාඩි , වා, පිත්, සෙම් කියන ත්‍රිදෝෂ ගැන කියනවා. රෝගයක උපත සිද්ධ වෙන්නේ මේ තුන තියෙන්න ඔනේ තත්වයෙන් වෙනස් උනාමයි. වාතයට නාඩිය ගැහෙන්නේ එක ක්‍රමයකට. පිතට නාඩිය ගැහෙන්නේ තවත් ක්‍රමයකට.  සෙම් වලට නාඩිය ගැහෙන්නේ මේ දෙකටම වැඩි වෙනස් ක්‍රමය කට. මේ තුනට අමතරව තවත් තියෙනවා ගර්භ නාඩිය. ඒ ගැබ් ගත් පසු කාන්තාවන්ට උරුම වන විශේෂ නාඩිය. මේ නාඩිය අල්ලපු ගමන් දරු ගැබක් තියෙනවද නැද්ද කියලා කියන්න පුලුවන්.
මේ නාඩි මගින් උගන්වන දෙයක් තියෙනවා. ඒක මේ මහා විශ්වය වගේ විශාලයි. සංකීර්නයි. ගුප්තයි. බලවන්තයි. ඒක එහෙම වෙන්නේ ඒ නාඩි ගැස්ම ඇතුලෙන් කියවෙන කථාව හින්දා. ඒ කථාව තමයි රෝග තියෙනවද නැද්ද කියන කාරනාව. තියෙන රෝග මොනවද, ඒවායේ විශේෂ ලක්ෂන මොනවද කියන දේවල්. ඒවගේම තවත් කාරනා දෙකක් තියෙනවා. ඒ තමයි දෙන්න ඔනේ ඖෂධ වර්ග මොනවද, ඒ කොච්චර කාලයකටද, කියන දේ. ඒ අනූව තමයි ඖෂධ ප්‍රමානය තීරනය වෙන්නේ. සාමාන්‍යයෙන් බෙහෙත් වට්ටෝරු දෙන්නේ දවස්න් හතකට. මෙතැනදී මේ දේත් කියන්න ඔනේ. ඒක වෙනස් වෙනවා. යම් යම් හේතු උඩ. එතකොට දවස් දාහතරකට ඖෂධ ලබා දීමක් කරනවා. එතැනදී ඖෂධ වට්ටෝරුව විශේෂ ඖෂධ වලින් මිශ්‍ර කරනවා.

Dr. MMM Irshad